Martelgang of cirkelgang (over Da Costa) (zw)

ten romantische verhalen die, wat de kunst van in elkander zetten aangaat, de zijne (n.1. Disraëli’s) overtroffen; doch misschien alleen de politieke zangen van Da Costa, indien het mogelijk ware ze van hunne kerkelijke inkleeding te ontdoen, zouden een denkbeeld kunnen geven van hetgeen Disraëli bedoeld heeft.”

XXXIII. Wat bedoelde de Sefardische Tory met politiek. Se-galowitsch heeft in een monografie Disraëli’s Orientalisme behandeld. Hij gaat daarbij uit van Carl Schmitt’s these over de romantische politiek, wier voornaamste kenmerk de „occasiona-listische structuur” zou zijn. Steunende op deze werkhypothese „so läszt sich”, aldus de schrijver, „unschwer nachweisen, dasz auch Disraëli’s konservativ-romantische Staatsauffaussung von „subjectiviertem Occasionalismus” stark durchsetzt war, indem der zufällig in Engeland geborene Jude das englische Imperium zum „Anlasz” seiner romantisierenden Tendenzen nahm, wobei sich das persönliche Interesse für den Orient mit jener imperialistischen Idee vereinte. Aber gerade dieser Orient--drang bedeutet für Disraëli eine viel zu tiefe, reale und dauerende Lebensdynamik, als das er lediglich aus der mehr oder weniger ephemeren Stimmung des Romantikers hervorquellen konnte:” 138)

Het feit is inderdaad opvallend, dat Disraëli’s creatieve staatkunde vooral (bijna uitsluitend) tot uiting is gekomen, in dat deel der wereld.dat hij in zijn Romans noemt: „that mysterious

portion of the globe...... wich is endowed with marvellous

and peculiar qualities.” Benjamin’s orientalisme is een rechtstreekse loot van de Joodse stam. Zij bleef de Engelsen vreemd. Zoals Benjamin een „dem Herzen der Engländer stets fremd gebliebenen Juden” moest blijven.

De conservatieve Quarterly Review schreef enige jaren na zijn dood:

„It is scarcely surprising, that he came to be looked upon as an enigma,and that he was known to satire and caricature as „the great mystery man.”

Exact te formuleren wat nu dit „mysterie” inhield is door velen beproefd. Een der eersten die het opgaf was Disraëli zelf.

Eenmaal door een geestelijke gevraagd, wat dan wel te verstaan was onder „the great Asian mystery”, antwoordde de grote conservatief :

138. Segalowitsch, 2. Alle citaten naar deze monografie. Voor Skelton, zie 98.

85