100.
Uitgang
Stierven zij? Neen, in 't hart leven hun daden, Het Lied beleeft hun Droom, In trots bewogen en in trouw beraden Gaven zij zich open en vroom.
En wat zij wonnen, laat heft ons niet derven, In harten-martelend gemis, O, God, geef ons dit leven en dit sterven, Dat meer dan leven is.
Ziet: van de Teekens van God bloeit de Tijd Zóó vol als de avondhemel van de sterren, Het Volk in trots en trouw gewijd Breekt de volken, die zijnen weg versperren.
Mijn hartelied: loof des Volks helden,
Zij zijn gelukkiger dan wij,
Die Wachters waren van de Velden,
En stierven trotsch en vrij.
Maar 't Land is niet voor 't Volk verloren,
Dat zóó zijn trotsche Zonen geeft,
Weder zullen ons Land en Stad behooren,
Want de Ziel van het Volk is in Vrijheid herleefd.