Pathologieën

Voor zover ik dit heb kunnen nagaan, gaat het om vertalingen van De Haan zelf. Ik wil ze daarom hier graag afdrukken. Bij de opdracht aan Eekhoud staat het volgende te lezen: Aan wien draag ik dit nieuwe, geestige / werk op? Aan jou, vriend, je bent immers j gewoon, alles wat ik doe, beuzelingen te noemen.

In een noot schreef de vertaler hierbij: ״Hiermede droeg V. C. zijn wonderschoonen / verzenbundel op aan zijn vriend en lands- / man Cornelius Nepos.

Het andere citaat werd als volgt vertaald: Laten wij leven en minnen! Laten / wij niets geven om aanmerkingen van I al te strenge, oude menschen.

Bij deze vertaling werd de volgende noot geplaatst: ״D.i. de aanhef van zijn gedicht, waarin / hij bezingt den dood van den musch zijner / maitresse Lesbia.

Van de regels die aan het begin van het tweede deel als opdracht aan Herman Bang dienden, werd de volgende vertaling gegeven:

Ik heb een wonde in 't hart, die I mij het bloed wegneemt en me I langzaam aan zal doen sterven. I Vervuld van smart smacht mijn ziel, j ik heb lief en mijn geheim zal ik / niet kunnen zeggen.

Het werk van Jacob Israël de Haan is de laatste jaren weer in de belangstelling gekomen, nadat hij al spoedig na zijn gewelddadige dood in Jeruzalem op 30 juni 1924 meer en meer vergeten raakte. De betekenis van zijn dichterschap is nu algemeen erkend: De Haan is - en niet alleen naar mijn mening - de belangrijkste joodsNederlandse dichter uit onze letterkunde. Ook zijn andere werk is aan herwaardering toe. Daartoe zal de heruitgave van deze roman kunnen bijdragen.

Pathologieën is meer dan een roman. Dit boek hoort bij het levensverhaal van Jacob Israël de Haan. Een leven waarover hij met betrekking tot zijn Kwatrijnen - maar mag niet hiertoe beperkt blijven - eens schreef:

Die na mij komen, lezen mijn kwatrijnen, Zij zullen sidderen, als zij verstaan, Met welk een marteling van hartepijnen Ik zingend door het leven ben gegaan.

228