Pijpelijntjes

JACOB ISRAËL DE HAAN

- O, maar dat weten we allemaal al, wat u juffrouw Meks... ik heb d'r gisteren al met 'r over gepraat en ze vindt 't heel goed... u begrijpt, pensioen is d'r niet, ze is al blij, dat ze wat krijgt.

- Zo... nou laat ze dan morgen of zo maar deris bij me komen, dan kan ik nog eris zien, of d'r misschien dadelijk ook iets gedaan moet worren... ik vind 't heel prettig dat u d'rom bij me bent gekomen... ik zal u wel goed helpen hoor.

Morgen.

Helderder m'n schaduwgrijzige stemming gescherplicht en heftig voelde 'k de dingen weer aan. Mal dat ik d'r in was׳ gelopen door die doezige stemming van laat-nou-gaan-maar. 'n Mooie boel, wie weet wat 'n drukte, repetities... met lijsten werken... als Sam 't hoorde was-ie nog mooi razend ook. Wat-ie gelijk had. Nog maar afmaken¹?... ach, nee, nou eerst maar zien en wachten, wat 't worden zou... misschien viel 't nog mee. 'n Mooie lol anders repeteren met de huisjuffrouw, god weet wat 'n ellendige draak van 'n stuk... wie zou dat zijn...

—Ja, binnen. Was juffrouw Meks.

- M'neer, daar is juffrouw Vroom, u weet wel, waar de huisjuffrouw u over gesproken hèt en die vraagt of ze u nou even spreken kan.

- Nou.. . nou... ja, laat u d'r maar even binnenkomen. Nou deftig doen... 'n beetje goedig... 'n beetje hoog...

stil, daar was ze. -Ja... binnen, dag juffrouw.

- Dag m'neer.

- Gaat u zitten.

i. Afzeggen

200