Pijpelijntjes

jacob israël de haan

bak, dan is 't gebak veel te droog, goedraadde juffrouw Lepelaar haar.

Het was weer een heugelijk vreugdmoment en juffrouw Meks glunderde glimmend over zo'n royale traktatie en de man van de huisjuffrouw zei, dat-ie de gezondheid moest eten van m'neer Sam en van m'neer Driesse, en toen pakte-n-ie 'n grote roomhoren van de visschotel en zei moeielijk met z'n mond-vol:

- Op u gezondheid, en hij grappigde zelf na: Wie 't eerste in de grond leit.

En toen begonnen ze allemaal te roepen, dat ze dan ook een taartje moesten hebben, maar huisjuffrouw dee of ze niks hoorde, praatte intiemig met mij over d'r huizen en hield niet van so-feel soet.

Er werd gebeld. Felluidend werd d'r gebeld.

- Nee maar, wie is dat, vraagde Meks, 't is al bij tienen.

- Wil ik effen kijken?

- O, nee, blijf u maar gerust zitten, ik zal 't zelf wel doen.

In de kamer was 't stil geworden, er werd gepraat langlij-zend, om niet te doen of je luisterde, maar met lange zwijgpau-zen, om toch wat te horen. Aan de deur druk vrouwengepraat onbestemd, maar dan helder erdoorheenborend de scherpe stem van juffrouw Meks:

- Ik wil 't meneer wel vragen, maar d'r is net fesite en we zitten allemaal bij mekaar de here en wij, maar ik wil 't wel vragen.

En toen vroeg vroeg ze 't:

- Och, m'neer Sam, daar is de juffrouw van de winkel van Paul Kaiser en die zeit, dat 'r al meer dan 'n uur lang boven d'r hoofd zo geschreeuwd wordt en of u deris even wilt kommen kijken.

- Ik komme kijken? Waarom haalt ze de busdokter¹ niet?

—Ja vraag u d'r dat zelf maar, dat weet ik ook niet.

Aan de deur weer 't drukke vrouwengepraat en de stem van i. Stads- of armendokter

IOO