Nerveuze vertellingen

'Kereltje', zei John verschrikt: 'ik wist niet, dat het je zó ontroeren zou... dan had ik het je niet laten¹... en zó erg is 't niet... wel mooi, en wreed en merkwaardig... maar ik dacht juist, dat je dat mooi vond... wacht, laat ik het maar liever even wegzetten. .. dan bedaar je wel wat... en dan zal ik je vertellen, hoe ik er aan gekomen ben...'

5

Daarna vertelde John, en ik brak zijn spreken geheel niet af: 'De Chinezen, Heieen, dat is heus wel 'n mooi volk... dat weten ze alleen maar in Europa niet, trouwens, daar weten ze de meeste dingen niet... enfin, dat hindert niet, maar gerust, ze zijn 't mooiste en 't meest verfijnde volk van de wereld. Hun strafstelsel vooral dat is prachtig, ken je de straf van de honderd wonden?... niet?... dan weten ze iemand honderd wonden te geven, allemaal even pijnlijk, maar je sterft er niet aan... en dan laten ze je weer lopen.

Goed; en 'n ander vermaak van de Chinezen, dat is het maken van monsters, kerel, daar zijn ze bar knap in. Die Chinees, die je net zag, dat is ook zo'n gemaakt monster... juist 'n heel zeldzaam.'

Hij vervolgde, vrolijk en opgewekt, nadat hij naar mij gekeken had: 'Juist, nou benje Heieen weer, enje

82

¹  Lees: laten zien.