Palestina

standplaats te Hebron. Hij is nu met twee leerjongens gevestigd in een huiselijk holletje tegenover ons. De meester heeft velen, die Europeesch wenschen gekleed te gaan, de maat genomen. Hij heeft geknipt en gepast. Nu is hij naar Hebron teruggekeerd. De twee leeijongens blijven in hun holletje om af te werken. Zij repa-reeren ook. Netjes en goedkoop. Zij koken zelf op een grijzen vuurpot. Zij slapen daar ook. Ja, zij houden er nog een logé, een Sefardischen jongen van een jaar of achttien, een wees. Meskien, zegt Abdoel Salaam dadelijk meewarig. De jongen is uit Hebron. Hij komt nu een stukje land verkoopen, dat hij te Berseba heeft liggen. En dan naar Amerika. Abdoel Salaam heeft te zamen en in vereeniging met zijnen vader (meskien!) vele kopjes koffie gedronken. Geen wonder, dat de jongen Zondag met ons mee zal rijden, den weg van Gaza op, waar een kooper woont voor zijn land.

Er zijn ook vier genooten aangekomen uit Jaffa. Zij willen hier doodeenvoudig veertig of vijftig duizend dunam land koopen. Zij vertellen dit doodeenvoudig aan iedereen, wat natuurlijk doodeenvoudig een stommiteit is. De aanvoerder verzekert ons, dat hij twee millioen bezit. Helaas, blijken het Oostenrijksche kronen te

86