Palestina

VI.

Vandaag is alles weer gewoon. De kleine, zwarte Fouad is gekomen. Hij heeft twee witte zakdoekjes gekregen en een fleschje water, dat zoo lekker ruikt. Ieder begrijpt, dat de kleine, zwarte Fouad nu heel tevreden is.Voor het ongedienstige dienstmeisje Amni hebben wij een mooie stof voor een mooi rokje gekocht. Moge zij haar ongedienstig leven nog eenmaal beteren. En ik heb veel geleerd. Geen litterair Arabisch. Dat moet ik toegeven. Maar het populaire Arabisch wel. Ik weet, als men eenen fellach wil roepen om hem den weg te vragen, dan moet men zeggen: „Ya ammi, kom eens hier.” In het Hollandsch: „Hallo, oom-van-vaders-zijde, kom eens hier.” Gij kunt het met de Hollandsche fellachen probeeren. Ik heb geleerd, wanneer men „ya salaam” moet zeggen en wanneer „illa”. Ik weet, hoe men den vader, de moeder en het geloof vervloekt van allen, die ons niet lief en dierbaar zijn.

Het is alles voorbij. Er is weder de politiek. Er zijn weder de zorgen. Het regent en het is weer héél, héél koud.

En mijn mooie waardigheid van „mudir el chakoek” heb ik afgelegd.

163