Geschiedenis der Portugeesche Joden te Amsterdam 1593-1925

84

de namen van David (alias Bento) Osorio en Abraham (alias Melchior) Franco Mendes.

Bij het sluiten van den vrede van Munster in 1648, die een einde aan den tachtigjarigen oorlog maakte, werden de Joden niet duidelijk in het vredestractaat genoemd. Wel bepaalde artikel 4 van het verdrag: „de onderzaten en inwoners van de Landschappen der voorzegde Heeren Koning en Staten zullen ook mogen komen en verblijven in de landen de één van de andere, en daar hun trafieken doen en hun koophandel drijven zoo ter zee . . . als te land”, doch spoedig ontstond de vraag, of ook de Joden, die uit Spanje en Portugal naar Holland waren uitgeweken, in de vredesvoorwaarden begrepen waren.

De Parnassim zonden hierover een petitie tot de Staten-Generaal, welke in 1650 van den Spaanschen gezant de verklaring verkregen, dat de Joden, die in de Vereenigde Nederlanden leefden, hun zaken in Spanje door een gemachtigde konden laten behandelen, en in dat opzicht zouden gelijkgesteld worden met de overige ingezetenen, mits zij zelven niet naar Spanje kwamen. Noch de Parnassim, noch de Staten van Holland wilden met deze verklaring genoegen nemen: de laatsten benoemden, op verzoek van den Maamad, een commissie om de aangelegenheid met den Spaanschen ambassadeur te bespreken. Een jaar tevoren hadden de Portu-geesche Joden aan de Staten verzocht, „om in de Domeinen van Portugal te worden behandeld evenals ’s Lands ingezetenen, na opneming der daartoe strekkende artikelen in het Tractaat met Portugal te maken.” Van Spaansche en Portugeesche zijde werd daartegen ingébracht „dat de Joden uit Spanje waren verbannen reeds lang vóór den oorlog met de Republiek; dit banvonnis is niet opgeheven door den vrede met de Vereenigde Nederlanden.”

Deze onverbiddelijkheid van Spanje schijnt vooral het gevolg te zijn geweest van het optreden der Hollanders tegen de Roomsche geestelijken en monniken, tegen wie nog in 1649 scherpe plakkaten waren uitgevaardigd. Hoe het ook zij, deze zaak bleef hangende tot 12 Juli 1657, toen de Staten van Holland, Zeeland en West-Friesland, en de Staten-Gene-