Geschiedenis der Portugeesche Joden te Amsterdam 1593-1925

127

heid, verdienste en bedrog. Hiermede heeft hij een aansporing voor latere tijden gegeven. Vooral David Franco Mendes kwam sterk onder zijn invloed. In 1747 begaf zich Luzzatto naar Palestina, waar hij kort na zijn aankomst op veertigjarigen leeftijd tijdens een pest-epidemie overleed.

Zijn leerling Franco Mendes was niet alleen een vruchtbaar dichter en belletrist, maar hij nam ook, als Parnas der Onderwijsinrichting, ijverig deel aan de theologische studie en aan de werkzaamheid van „Ets Haïm”. Hij beantwoordde ook verschillende doctrinale vragen, waarvan enkele in de verzameling „Responsen Peri Ets Haïm” zijn opgenomen. Zijn werk, dat van een dilettant, werd door Chagam Aben-dana de Britto met grooten lof vermeld.

Met vele geleerden van zijn tijd hield hij een uitgebreide wetenschappelijke correspondentie. Zijn brieven zijn in zuiver Hebreeuwsch, in lossen stijl en ongekunstelde taal geschreven. Hij was nederig van aard: daarom wees hij het verzoek der vereeniging „Doreshé lesjon ’Eber”, die zijn werken door den druk wilde verspreiden, van de hand.

Korten tijd, zes maanden, was hij ook werkzaam als onbezoldigd secretaris zijner Gemeente. Van deze korte periode heeft hij gebruik gemaakt voor zijn onderzoekingen betreffende de geschiedenis der Portugeesche Joden in Amsterdam, waarvan de resultaten zich in handschrift in het archief der Gemeente bevinden.

Zijn eerste werk dat in druk is verschenen was „Gemul ’Athalja”, een dramatisch gedicht, vrij bewerkt naar Racine’s