Geschiedenis der Portugeesche Joden te Amsterdam 1593-1925

125

hinderd was naar den Haag te reizen (1787). Een Pruisisch leger rukte Holland binnen: de Prins werd in al zijn waardigheden hersteld, en alle patriottische vereenigingen ontbonden. Door den oorlogstoestand was de weg naar Ouderkerk niet toegankelijk en kon de begraafplaats niet gebruikt worden. Twee Portugeesche kinderen werden daarom op de Hoog-duitsche begraafplaats te Zeeburg begraven.

Groot was de blijdschap der Portugeesche Joden over het herstel der zaken: hun Parnassim, geroepen om den eed .op de herstelde constitutie af te leggen, begaven zich met hun Chagam David Cohen d’Azevedo (1782—1792) in statigen optocht naar het stadhuis. Toen de Burgemeester hun vroeg of zij genoegen er mee namen, de Constitutie met alle macht te helpen staande houden, verklaarde de Par-nas-President uit naam van het College uit volle borst, dat zij dit gaarne wilden doen, „want wij hadden van God geen grooter gunst kunnen erlangen dan die van te dezer tijd op te komen om dit te mogen beëedigen”.

De vreugde der Joden was overweldigend: in de Synagoge, in huis en op straat werd feest gevierd; weken lang duurde in de Jodenbuurtde illuminatie; iedere straat had een hoofdavond.

In 1789 brak de Fransche revolutie uit, welke den 40.000 uitgeweken Patriotten de hoop deed koesteren, met Fransche hulp een omwenteling te bewerken. In 1793 verklaarde Frankrijk, dat intusschen een republiek was geworden, den oorlog aan Holland en trok het land binnen. In het begin van 1795 moest Willem V het land verlaten; zoo ging de eenmaal machtige Republiek der Vereenigde* Nederlanden ten gronde.

Niettegenstaande de treurige economische en politieke omstandigheden vond er in deze periode een levendige wetenschappelijke opleving plaats. Na het overlijden van Chagam Abendana de Britto (1760) werd Salomo Salem (1762—1781) uit Adrianopel tot zijn opvolger benoemd. Zijn naam is in de Hebreeuwsche literatuur bekend door zijn register op de bteide eerste deelen vanMaimonides’ Godsdienst-codex („Leb Salem”, Amsterdam 1773) en zijn verklaring