Vught, dertien maanden in het concentratiekamp

„Overleef ik den oorlog . .

en of zijn Liebchen hem trouw gebleven is, wordt ontkennend beantwoord. Nadat verschillende anderen nog enige vragen gesteld hebben, is het medium moe, en begint zijn helper hem af te nemen. Wanneer iemand uit het publiek zegt dat hij een medegevangene onder hypnose zal brengen is Henk aan de beurt om als storend element de zaal te verlaten.

Daar het tegen bedtijd loopt, blijft hij buiten nog even op een van zijn slapies wachten. Weldra wordt zijn moeite beloond. Zijn kameraad is één van de eersten die de barak verlaat. Hij is zichtbaar onder de indruk. Terwijl hij naast Henk voortstapt, zegt hij: „Ik ga morgen avond weer. Voor een gouden ring voorspelt die zigeuner wanneer je naar huis gaat. Hoe is het mogelijk hè? Het was precies Malowitz, die in kamp Amersfoort naast me lag; ook zo’n wonderkerel. Maar wat kijk je ongelovig. Hoe vond jij het V*

„Deze avond vond ik betreurenswaardig,” is Henk’s antwoord. „We zullen er niet over redetwisten of hier bedrog in ’t spel was of niet, maar ik vind, dat het gevaarlijk is, in deze situatie met dergelijke dingen te experimenteren. Vele van ons zijn immers totaal uit hun evenwicht. Ook het opleggen van iemands wil aan een ander persoon blijft bij een gezond denkend mens ten allen tijde af te keuren. Dat er krachten zijn, waarvan we de oorzaken niet kunnen vaststellen, is een feit. Wat we wel weten is, dat zwakke mensen door met deze dingen

122