De joden in Amsterdam

Men ziet voor zich het oerbeeld van de Joodse geschiedenis. De verschrikkelijke tocht door de woestijn¹, het morrende volk, dat slechts verlangt naar de vleespotten van Egypte en de leiders van het volk die aarzelen tussen de strijd om het behoud van de gehele groep of het zich beperken tot het bewaren van de „rest van Israël” die, naar het woord van de profeet Jesaja, weer zal keren².

that has been passed on to them by parents or grandparents, succeeding generations will not have this advantage and one can only presume, therefore that in these circumstances a Jewish religious, Zionist or social identity will mean very little to an ever increasing number of Jews who will rapidly assimilate into the gentile community around them.

It would appear that only a small hard core of strictly observant Jews will survive unscatched — as they have done from this immemorial”.

¹    Schwarz-Bart laat zijn laatste der rechtvaardigen zeggen: „O Dieu, O Seigneur, nous sommes sortis ainsi il y a des milliers d’années. Nous marchions à travers des déserts secs, à travers la mer rouge de sang, dans un déluge de larmes salées et amères. Nous sommes très vieux. Nous marchons. Oh, nous voudrions bien arriver enfin”. ,,Le Dernier des Justes” Paris, 19^9 - p. 343.

²    Jesaja — Hoofdstuk 11.11.

130