Het geheim van De Beukenhorst

welzijn van mens en samenleving bevorderde. Daarin was geen duurzame plaats voor haat, al verdwenen de littekens van het oude lijden nooit geheel.

Indien hij dus geen gevoel van bevrijding kreeg, de rit door dit grote land, de aanblik van de mensen en de veelal geschonden steden, bracht toch een verruiming in hem teweeg, een sterker bewustzijn van zijn taak als mens.

Ze arriveerden die avond in Hamburg, waar ze zouden overnachten, in stromende regen. Ondanks de schemering zagen ze overal de gruwelijke sporen der bombardementen. Maar het hotel, waar ze verbleven, ademde een sfeer van welgesteldheid en men kon er gemakkelijk vergeten, dat deze stad nog zo kort geleden het toneel van verschrikkingen was geweest.

Hoe anders werd alles echter, toen ze Denemarken binnenreden. Nergens kon men merken, dat de oorlog ook over dit land was heengegaan. Groen en vredig strekten zich de licht heuvelende landen uit, alles getuigde van een rustige welvaart. Hans kreeg onmiddellijk het gevoel: „Ook hier zou ik kunnen wonen, evengoed als in Holland.” Marie was het geheel met hem eens, maar haar vader vond, dat er, zo op het eerste gezicht, niet genoeg schilderachtigs was. Maar toen ze die middag in de oude stad Roskilde, de voormalige residentie der koningen, kwamen, veranderde de pensionhouder van mening. Het was een plaats van een betoverende poëzie. Eerbiedig wandelden zij door de kerk met de praalgraven der vorsten. Later stonden ze een poosje aan de oever van de fjord, waarboven grote wolken voortdreven, welker beeld in het water werd weerkaatst. Poolman kon niet nalaten zijn schetsboek voor de dag te halen en enkele krabbels te maken.

264