Het geheim van De Beukenhorst

Vorens het maatschappelijk leven binnen te treden. Met een doctorstitel zou hij stellig beter daarvoor toegerust zijn. Maar de ware reden was van innerlijke aard, hij voelde zich nog niet geheel gereed voor een werkkring. Het genezingsproces, het rijpingsproces in hem voltrok zich slechts zeer langzaam. Nu, met zijn hernieuwde studie, met het verworven geld achter zich en niet in de laatste plaats met Marie in zijn leven, zou hij zich in alle rust op zijn maatschappelijke loopbaan kunnen voorbereiden.

Toen hij er met Marie over sprak, ging ook zij er volkomen mee akkoord. Natuurlijk zou zij er geen bezwaar tegen hebben gehad, als Hans nu reeds zijn rechtskennis op de een of andere wijze in praktijk had gebracht. Maar ze had te veel begrip voor hem, ze wist te goed, hoe moeilijk de aanpassing zich in hem voltrok, om het plan niet goed te keuren.

Ze had zelfs nog een plan, voor haarzelf. Wat zou Hans ervan zeggen, als zij de komende winter ook in Amsterdam haar in trek nam? Nu, die vraag hoefde ze nauwelijks te stellen. Hij vond het een verrukkelijk idee. Goed, dan zou Marie aan een getrouwde nicht van haar schrijven. Deze woonde in Amsterdam en had geen kinderen. Marie zou zeker een poos bij haar mogen logeren. En misschien hadden ze dan gelegenheid, om samen eens wat uit te gaan. Ze hield veel van Eelstwoude, maar ze kon niet zeggen, dat de lange wintermaanden er zeer boeiend waren. En ten slotte was ze nog nooit langer dan twee dagen achtereen in de hoofdstad geweest.

„Als je me maar niet van rnn studie afhoudt!” zei Hans plagend.

Ze ging er serieus op in.

255