Het geheim van De Beukenhorst

gezegd, dat die rentmeesterspost wel iets voor Hans zou zijn, zonder te weten, dat Van der Pek zelf al met een dergelijk voorstel was gekomen. Het leek wel of sommige gedachten in de lucht zaten, of de mensen lang niet zulke op zichzelf staande eenheden waren als men gewoonlijk aannam. En nu was deze Mr. Burgers, een man, die slechts voor een week in het dorp verbleef, ook al van enkele familiegeheimen der Waelenburghs op de hoogte. Mr. Burgers bleef echter geen volle week in Eelstwoude. Twee dagen vóór hij zou vertrekken, werd hij door zijn kantoor opgebeld en brak hij zijn verblijf af. Het speet Hans ten zeerste, hem te zien weggaan. Met geen van de andere gasten had hij tot nu toe zo’n prettige omgang gehad als met Burgers. Marie had het in deze weken zo druk met helpen in de huishouding, dat er van samen wandelen of praten niet veel kon komen. En Hans had er juist zon behoefte aan, te praten met iemand, met wie het de moeite waard was te praten. Hij had als ’t ware een achterstand van jaren in te halen, hij had te lang alleen geleefd, in zichzelf opgesloten. Daar kwam nog bij, dat hij een zekere onrust wilde wegpraten: de verwarring, die de voorvallen van de laatste weken in hem hadden gewekt, het besef, dat hij was vastgelopen, doordat het onderzoek naar zijn tante niets had opgeleverd en hij terugdeinsde voor een beslissing over zijn toekomst.

Hans begon er ernstig over te denken, zijn besluiteloosheid te doorbreken, door zijn kamer in Amsterdam weer te betrekken en in de hoofdstad contact te zoeken met enige oude kennissen, die hem misschien behulpzaam konden zijn bij het bepalen van zijn toekomst. Zijn moeder wilde

195