misschien dingen waren, die ze nooit samen zouden kunnen beleven. Deze gedachte deed geen afbreuk aan zijn liefde voor haar. Hij kwam integendeel hoe langer hoe meer tot de overtuiging, dat Marie en geen ander zijn vrouw moest zijn. Het was wel mogelijk, dat bijvoorbeeld iemand als Aletta enkele eigenschappen bezat, die haar op een hoger geestelijk niveau plaatsten dan Marie — ofschoon dat te betwijfelen viel — maar juist dat niveau was voor een mens van Hans innerlijke gesteldheid niet zon erg aantrekkelijke verblijfplaats.
Inmiddels had oud-kolonel Blinxma er wel voor gezorgd, dat de nieuwe gasten in het pension niet lang onkundig bleven van het feit, dat Hans in Eelstwoude iets anders was komen zoeken dan frisse buitenlucht. De militair vond aanvankelijk bij zijn tijdelijke huisgenoten een willig oor, maar het duurde niet lang of men raakte over het onderwerp uitgepraat. Dit gold echter alleen voor Blinxma s gesprekspartners, want de oude heer bleef van de zaak vervuld. Hij was diep teleurgesteld, dat het stuk in de krant slechts één reactie had opgeleverd en mopperde op de onverschilligheid van de grote massa, die liever haar kleine belangetjes najoeg dan zich met gerechtskwesties bezig te houden. In zekere zin vormden zulke uitvallen van Blinxma een afleiding voor Hans, hoezeer de bezetenheid van de kolonel hem ook kon vervelen. Stel je voor, dat de „grote massa” meer belangstelling toonde voor een oude moord dan voor haar „kleine belangetjes”, dat wil zeggen de strijd om het dagelijks bestaan!
Een van de nieuwe pensiongasten heette Burgers, een man, die een paar jaar ouder was dan Hans. Zijn vrouw logeerde bij haar ouders in het buitenland en zo was hij
192