Het geheim van De Beukenhorst

had ze toen bedoeld? Of had ze helemaal niets bedoeld en was hij het slachtoffer van zijn verbeelding geweest? Hij betwijfelde dit echter, toen Van der Pek zijn verhaal vervolgde.

„Tja,” zei hij, „vrijdagavond kwam Aletta bij me, ik mag wel zeggen in opgewonden toestand. Nu is ze wel eens meer opgewonden en ik heb geleerd, haar uitvallen over mijn hoofd te laten gaan. Het kan gebeuren, dat ze je de ene dag de heftigste verwijten doet en het de volgende dag op allerlei manieren probeert goed te maken. Zo was het nu ook ongeveer, maar dan in omgekeerde volgorde. Want terwijl ze eerst geen bezwaar tegen u had gemaakt, kwam ze me nu plotseling vertellen, dat ze er niet van wilde horen, dat u hier in betrekking zou komen. ,Ik heb het ook al tegen vader gezegd/ zei ze, ,die meneer Bartels komt er hier niet in. Ik ben zelf mans genoeg om u op te volgen/ Ik antwoordde, dat het niet om mijn opvolging ging, maar alleen om een flinke assistent. Mijn argumenten hadden geen vat op haar. Ze stond voor me, ze trok haar zakdoekje bijna aan stukken, zo nerveus was ze. Ik zei: ,Maar, freule Aletta, waarom windt u zich in s hemelsnaam zo op? Het lijkt wel of we een aanslag op uw leven hebben beraamd! Zoudt u me niet eens precies kunnen vertellen, wat voor bezwaren u eigenlijk hebt? Gaat het erom, dat u bang bent opzij te worden gezet of hebt u speciaal iets tegen meneer Bartels?' Het leek of ze me wilde antwoorden, want ze deed haar mond open, maar plotseling draaide ze zich om en rende weg. Ik meende haar te horen snikken, maar misschien heb ik me daarin vergist. Nu wilde ik u vragen: u hebt haar bij de familie Dekkers ontmoet; heeft ze misschien tegen u iets gezegd,

174