Het geheim van De Beukenhorst

mensen — moeilijke mensen — een afspraak — een herroeping — niet veel voorstellen van die betrekking. Het betekende al met al, dat hij er verstandig aan zou doen, zijn voelhorens in een andere richting uit te steken.

„Na uw vorig bezoek hier,” ging Van der Pek verder, „heb ik de kwestie met de baron besproken. Hij vond het geen gek idee, dat u voorlopig als mijn assistent zou optreden, zodat er na mijn aftreden redelijke zekerheid zou bestaan, dat Aletta de zaken niet in de war zou sturen. Alles hing er nu maar van af, of de freule zich niet al te heftig tegen het denkbeeld zou verzetten. De baron wilde er zelf met zijn dochter over praten. Een paar dagen later vertelde hij mij, dat hij dat inderdaad had gedaan. Tot zijn verwondering had Aletta hem gezegd, dat ze u kende. Dat wil zeggen, ze had u enige malen gezien en bij de burgemeester thuis zelfs met u gepraat. Volgens de baron had ze verklaard, dat u een gunstige indruk op haar had gemaakt. Toen was haar vader met mijn plan voor de dag gekomen en ze maakte daar eigenlijk nauwelijks bezwaar tegen. Ja, als ik de baron mag geloven, deed ze tamelijk geestdriftig. Ze zei zoiets als: Inderdaad, we moeten hier een jonge, frisse kracht hebben, het wordt hoog tijd. Dat is misschien weinig complimenteus voor mij, maar dat kan me minder schelen. Ik was al lang blij, dat mijn denkbeeld in goede aarde viel. Maar toen...”

De rentmeester nam een sigaar uit het kistje, dat voor hem stond, knipte er de punt af en stak de sigaar langzaam op. Ofschoon Hans zich van de betrekking niets meer voorstelde, was hij toch benieuwd naar het vervolg van het relaas. Hij moest opeens weer denken aan Aletta's wonderlijke houding na hun vertrek van de familie Dekkers. Wat

173