Het geheim van De Beukenhorst

ELFDE HOOFDSTUK

lezen, kwam Marie naar hem toe. Hij keek glim-

. achend naar haar op, maar op haar gezicht lag een uitdrukking, alsof zij hem iets bijzonders had te zeggen. Zijn glimlach vervaagde.

„Wat is er?” vroeg hij, enigszins ongerust.

„Schrik maar niet,” antwoordde zij. „Ik heb bericht uit Rotterdam. Mijn zwager heeft me zojuist opgebeld.” „En?” vroeg hij in gespannen verwachting.

„Je tante is inderdaad met de Holland-Amerika Lijn naar Rotterdam gereisd. Ze heeft de ,Veendam^, genomen, die op 3 mei 1934 is aangekomen.”

Ze liet hem een papiertje zien, waaop zij de gegevens had genoteerd. Hans kreeg weer, maar nu nog sterker, het gevoel, dat hem had bevangen, toen de makelaar Lafeber hem de brief van zijn tante had laten zien. Een huivering van schrik, bijna een gewaarwording van angst. Nu was er geen enkele twijfel meer mogelijk: tante Adriana was verdwenen, hier in Nederland verdwenen, en dat was niet op natuurlijke wijze in zijn werk gegaan.

„Wist je zwager verder niets?” vroeg hij, maar hij begreep meteen de onnozelheid van zijn vraag.

„Daar heb ik niet eens naar geïnformeerd. Het spreekt toch vanzelf, dat de maatschappij zich niet meer met de

139