Dorp in de branding

uit. De directeur, een man van aangename manieren, dat kon Bauer niet ontkennen, vroeg de bakker of hij zich wel rekenschap had gegeven van de situatie. De exploitanten moesten pionierswerk doen. Stormoord had absoluut geen naam als badplaats, alleen de propaganda zou de eerste jaren al schatten verslinden.

‘Dat kan me niet schelen. Ik zit met die grond niet in m’n maag!’

‘Maar op die manier maakt u een buitensporige winst!’

‘Dat is mijn zaak.⁵

Ja, de winst was geweldig, maar hij stak haar niet in zijn zak. Het sanatorium, dat grote moeite had met de terugbetaling van het voorschot, dat hij indertijd had gegeven, schold hij het restant kwijt. En wat er verder aan winst overbleef, bestemde hij voor andere liefdadige doeleinden. Maar dat ging de tegenpartij niet aan.

Ze werden het na veel loven en bieden eens. Enkele voorwaarden bedong Bauer nog. De leverantie van het brood zou hem worden gegund. Dat vroeg hij niet voor zichzelf, maar voor zijn zoons. Zij moesten later van de zaak leven. Voorts moesten enige door hem aangeduide dorpelingen aan het hotel worden verbonden.

Het was najaar. In de komende lente moest alles gereed zijn. Het dorp was er vol van. De meesten verwachtten grote voordelen. Bauers benijders werden weer wakker. Zij konden gemakkelijk aantonen, dat voorlopig de bakker de enige was, die voordelen plukte.

Toch wist de gemeente ook iets uit het geval te slaan. Zij zou er voor zorgen, dat een mooie straatweg, dwars door de duinen, naar het hotel werd aangelegd. Daartegenover zou het hotel met zijn elektrische installatie het hele dorp bedienen. Er zou een elektrische straatverlichting komen en men overwoog nog enkele verbeteringen. Eenmaal had Bauer iets in deze richting willen doen. Nu stemde men in meer toe dan wat men destijds hardnekkig had bestreden. Bauer wist niet wat hij daarvan moest denken. Was het goed? Was het kwaad? Door een afkeurenswaardige oorzaak ontstonden dingen, die hij eenmaal met alle kracht had gewild. Hij herinnerde zich een woord van Blom: ‘Wat je aan de ene kant beter maakt, wordt aan de andere kant slechter. Zo blijft het evenwicht in de

93