Dorp in de branding

‘Ik ben geen kunstenaar, maar ik heb geen andere roeping dan u. Dezelfde roeping, die ieder mens in dit leven heeft: mijn naaste lief te hebben als mijzelf, omdat hij naar Gods beeld is geschapen/

‘Tja, u bent christen/

‘Ik ben geen christen. Ik zou het willen zijn/

‘Ik niet/

Ze waren omgekeerd en liepen in de richting van het dorp. Bauer had geen hoge dunk meer van de schilder. Hij zag troosteloze armoede en zweeg. Ze beklommen de duinhelling bij zijn huis. Boven gekomen, stonden ze nog even stil en zagen uit over de zee.

‘Dus u ontkent de liefde/ zei Bauer opeens.

‘De liefde?⁵ riep Meiling uit. ‘Ik de liefde ontkennen? Er bestaat voor mij niet anders!⁵

Hij draaide zich met een ruk om en liep naar zijn hut.

Er hing een nevel voor Bauers ogen, toen hij zijn huis binnenging. Koos en de kinderen wachtten al op hem, om samen naar de kerk te gaan.

Voor het eerst sedert lange tijd voelde Jan Bauer weer de behoefte om te bidden, voor Meiling, voor alle stervelingen, die deze aarde bewonen en het leven niet aan kunnen.

144