Het feest van Hercules

Titel
Het feest van Hercules

Jaar
1977

Overig
proza

Pagina's
190



Freddy zich tegen mogelijke onaangename gevolgen door te glimlachen of zich te gedragen alsof hij het koud had.

Zo leefde hij verscheidene jaren tot ieders genoegen. Hij zou dat vermoedelijk nog veel langer hebben gedaan, als hij niet op een donkere wintermiddag een mus in de straatgoot had zien zitten. Het diertje was er niet best aan toe, dat begreep hij dadelijk. Een gezonde mus gaat niet terwijl er sneeuw op komst is in de straatgoot zitten, en er is helemaal geen sprake van dat hij zich laat oppakken, zoals deze mus. Freddy streelde het vogeltje en voelde hoe het trilde. Hij kon het onmogelijk aan zijn lot overlaten, hier waar het weerloos zou insneeuwen. Voorlopig wist hij geen andere oplossing dan zijn hand met het vogeltje onder de opslag van zijn overjas te schuiven en zo verder te wandelen. Af en toe bleef hij staan en trok zijn hand te voorschijn om te zien of de mus nog leefde. De strakke oogjes gaven geen uitsluitsel; die konden zowel van een levende als van een dode vogel zijn, maar het aanhoudende trillen gaf hem zekerheid.

Ofschoon hij zich rijk voelde met zijn vondst, begreep hij dat hij hem niet kon houden. Dat hoefde ook niet, een mus is een vrij wezen. Als iemand hem een paar dagen verzorgde, zou hij wel weer kunnen uitvliegen. Wie die verzorger moest zijn, was hem inmiddels duidelijk geworden. Zijn vriend de caféhouder Mannes was een groot vogelliefhebber, een deskundige bij uitstek, die zelfs kans zag zijn fladderende protégés in een alcoholische en rokerige atmosfeer in leven te houden. Terwijl hij voortliep verwachtte Freddy ieder ogenblik sneeuwvlokken te zien vallen, maar hoe donker de lucht ook was, er daalde niets uit neer. Hij nam de kortste weg, door zijstraten, door stegen, waar hij dikwijls stoepen op en af moest stappen. Dat moest zijn mus telkens een klein schokje geven en het gaf Freddy ook telkens aanleiding even na te gaan of zijn vondst nog trilde. Daar mankeerde het gelukkig niet aan en het was dan ook een Freddy vol goede moed die Mannes’ café betrad. Hij bleef

171

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition).
Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen.


Weergave
Afbeelding / Tekst (OCR)

Alle boeken in deze digitale bibliotheek kunt u gratis lezen of downloaden. Met een vrijwillige donatie helpt u ons met het in stand houden en verder uitbreiden van de bibliotheek. Klik hier als u een bijdrage wilt overmaken.