Jeugdherinneringen

Ik nam me in een vorig opstel voor u bekend te maken met de wijze, waarop ik de religie in de opvoeding van zeer jonge kinderen zou willen bijgebracht hebben. Daargelaten of ik geloofsovertuiging heb en welke geloofsovertuiging ik heb, stel ik me nu op het standpunt van den oprecht gc-loovigen opvoeder (ster), die de opvoeding door moraal en religie wil omvat zien. Mijn voorstellen die strekken om te voorkomen, dat voortaan zeer jonge kinderen twijfel en teleurstellingen zullen ondergaan evenals ik en vele andere kinderen — de litteratuur is er vol van — lijken mij evenzeer in het belang van het geloof zelf als van het kind. Laat ik u dan, na u met mijne jeugdherinneringen bekend te hebben gemaakt, ook nog even kennis doen maken met eenige fragmenten uit romans van den laatstcn tijd — die wat hun psychologie betreft zoo schitterend geschreven zijn — mede ten bewijze van de juistheid van mijn beweringen.

Fragment uit Niels Lyhne door J. P. Jacobson,

verschenen in de Wereldbibliotheek.

De kleine Niels, (zeer geloovig opgevoed door zijn ouders volgens eeuwenoude bestaande gewoonten) heeft zijn tante Edele innig lief; ze is een deel van hem zelf. Edele is stervende:

„Niels viel op zijn knieën aan het voeteneinde van het bed. Hij schreide zacht en bad met gevouwen handen, innig onophoudelijk met gedempt,