Jeugdherinneringen

GODSDIENST BIJ OPVOEDING

derkamcr”, zei ze vriendelijk, ,,cn denk er eens goed over na. Wanneer je ingezien hebt, dat je gehoorzaam moet zijn en dat Ma altijd te vertrouwen is, kom het me dan maar vertellen, dan is alles weer goed.” Ik vond het heel naar niet te kunnen genieten van de voorbereidende pret. Diep bedroefd ging ik naar boven en verzonk in nadenken.... Mama heeft gelijk! . . Wat ben ik toch flauwl Net een klein kindje.... Ma zegt toch er kan geen kwaad gebeuren. . . Ma weet het toch beter dan ik. maar. ,    , Ma weet toch niet alles. .

God alleen weet alles. God alleen kan alles, dat zei Ma immers laatst zelf tot me, toen ik vroeg, waarom ze het gestorven broertje niet meer levend maakte? wat ik zoo graag wilde. Dat zou God later doen, dan stuurt hij den Messias, die maakt alle dooden weer levend en brengt ze naar het Heilige Land, waar ze geboren zijn!.... Ik ging God om raad vragen en als altijd beschouwde ik de gedachten, die daarna bij mij opkwamen als Zijn antwoord.

„Je moet je ouders ceren!” Moeder had de gewoonte, de tien geboden zeer vaak aan te halen en te verklaren. Ik moet van God alles doen, wat Ma verlangt en Ma vertrouwen, dat herhaalde God nu zelf!

Ik ging naar beneden, beloofde zoet en vroolijk te zijn en niets te vertellen.

Mijn kalme berusting had ik alleen door het geloof verkregen, dat zegevierde over mijn droevige angstige gevoelens.

Moeder, practisch als altijd, deed nog vele concessies om me te steunen, — dit begreep ik toen natuurlijk niet. — Ze zei onder anderen: ,,Ik ben er zoo bang voor, dat ik de vrijmetselaarsloge als eerste spelletje laat gaan.” Plagend: ,,dan is de avond geheel bedorven, want de kinderen zullen schrik-