Zij mocht ’t zwaard
Of den buks nog niet dragen,
Doch moest zich ook geven Voor moord en belagen. (Lange rust.)
Als van veel andren, Heer,
Hebt g’ alles genomen,
Ik bid U, ik draag niet meer,
Laat haar nog komen,
Mijn laatste kind.
Fantasie op ,,Danse Macabre” door viool achter. Dan gaat visioen van het Socialisme in rijk licht, langzaam van rechts op, blijft achter staan, zoodat scene overwegend donker blijft).
Socialisme :Bittere Moeders,
Gebogen Vaders,
Mijn armoe knechten Van overal !
Nu naakt Uw tijd
Weer, den boog te rechten,
Komt mannen,
Vrouwen, Uw zwart getal!
Gedenkt Uw lieven,
Gedenkt Uw dooden,
Gedenkt de Moorders En haat hun macht.
Makkers, omhoog het hoofd,
Zien is geboden,
Vlechten we krans van vree ’n Nieuw geslacht.
21