De lamp van den meester

vaak ontgaat, — precies het ״waar" en het ״hoe‘״ zou-den kunnen vaststellen?

Al moeten wij ons voor de geschiedenis der mensch-heid ook vaak met de steenen getuigen behelpen, be-langrijker nog dan de neerslag onzer gedachten in de concrete voorwerpen is het levend getuigenis, dat in het contact van mensch tot mensch wordt overge-dragen.

Wanneer daar in het donkerst Egypte iemand een club mocht hebben gehad van jonge proletariërs, — laten het Joodsche zijn geweest, die in zijn land immers tot de onderste volkslagen behoorden? — dan zou daar geen geleerde haan naar gekraaid hebben״ Maar indien er een jonge Mozes onder zijn gehoor ware geweest, zou hij door dezen dan niet vormend hebben gewerkt op eeuwen en volkeren en werelden? De diepste spo-ren die wij nalaten zijn niet de karresporen in den modder der materie, maar de lichtende lijnen die onze geest trekt, en die zich uitprojecteeren tot in verten van tijd .,.

* ★ *

DE MEISJESKLAS. Nu moet ik nog vertellen van de meisjesklas... ! Maar dat was veel later! Dat was al in den tijd dat de meester de saaie, onverschillige, in alle straten en steden ongeveer gelijk-uitziende woonruimte van den vrijgezel verruild had voor iets beters. En in die nieuwe omgeving krijgt ook een oude lamp heel wat nieuwe indrukken te verwerken ״.,

Eigenlijk voelt zij zich pas recht op haar plaats, nu zij niet meer staat op zoo n kamer van ik-weet-niet-hoe-lang-ik-hier-nog-blijf, maar in een huisje van hier-wonen-we-voorgoed... Hier kan zij een deel worden van de intieme huiselijke sfeer, hier kan zij ingroeien in het milieu. En als ik dan ook in haar herinneringen kijk, die in de periode vallen, o, wat verdringen er zich

177