HOOFDSTUK VIL
Moeilijke dagen. Al is een ambacht nog zoo ziek... Marix heeft een geheim, en hoe een nieuwe huisgenoot ontspanning bracht.
De bruiloft was een helder lichtpunt in hun bestaan ge-weest, maar nu leek er wel een droeve, donkere tijd te komen. Het ging zoo slecht in Vaders zaak, en het leek wel of men de ontbering en het gebrek nog meer voelde, nu men pas zoo'n rijken, vroolijken tijd achter den rug had. Het was of tegen die schitterende herinnering aan vreugde en pret en lekker eten en goed gekleed gaan, de nooden van hun somber leven nog meer afstaken.
Vader had toch geregeld zooveel verdiend, dat het ge-zin er, hoewel schraal en met de uiterste zuinigheid, van bestaan kon. Maar nu leek het wel of de menschen zijn werk niet meer noodig hadden. Hij had zijn boeken van het loopende jaar nagekeken, en uitgerekend, dat hij per week zóó’n ongeloofelijk klein bedrag verdiende, dat zij zich verwonderden, hoe zij bij die inkomsten nog in leven hadden kunnen blijven.
En het was geen wonder, dat de zaken slecht gingen: overal in de wereld ging het slecht. Er waren veel werk-loozen, en de menschen spraken van ״slechte tijden". En daarom lieten zij hun horloges niet meer maken; zij kon-den het geld ervoor niet meer missen. Eten moet je, en