en sommige ouderen schrokken even, want daar midden in de zaal, genoeg׳׳ lijk rondziend op al dat gedoe, daar stond oome Jolie, en oome Jolie was im~ mers al lang dood.״. En het was natuur-lijk ook oome Jolie niet, het was die neef uit Antwerpen, maar de gelijkenis was zóó treffend, dat het leek of oome Jolie uit de dooden was opgestaan en hun een koude rilling over den rug liep....
En zoo was oome Jolie ook, op de een of andere manier, aanwezig, en er waren er méér aanwezig, die je niet zag, de fa-milie was grooter dan zij was....
Ten eerste waren daar de afwezigen, die niet konden komen. Daar was dat zieke meisje, aan haar bed gekluisterd, dat zoo graag gekomen was, en die jongen die in het zuiden genezing zocht. Maar zij waren er toch met hun hart en gedachten bij, en de gedachten van de aanwezigen zochten hen en er waren banden van affiniteit en genegenheid 90