Jacob Hiegentlich

kan men nationalistische en internationale woorden halen, zowel ten nadele der Joden putten als ten voordele* Terecht zegt de trotse Stefan George, een der weinigen, die in Duits* land niet de Idee verrieden, voor Goebbels’ walglijke vleierij zich ongevoelig toonde, geen gemene zaak wilde maken met de bloedbevlekte meerderheid, op den dag dat Goethe werd herdacht:

des Volkes Räude bellt,

Die Festesmenge tummelt sich die gern Sich schmückt den Grossen schmückend und ihn fragt, Wie er als Schild für jede Sippe diene * ♦ *

Duitsland mag niet meer ⁹1 Land van Goethe en Einstein heten, doch van Goethe (waarvan Nietzsche zei dat „er nur ehrliche Bewunderer unter Jüdinnen gehabt hat”) en Hitler* En er is niemand van ’t geslacht Goethe die tegen dit verband uit humanistische, literaire overwegingen of enkel vanwege den goeden smaak protesteert*