Gisteren komt nooit weerom ...

140 Gis teren komt nooit weerom...

In de zaal hangt een loodzware beklemming, alsof een hevig onweer moet exploderen.

Uit ervaring weet hij, dat deze publieke raadpleging even eenvoudig is als ze moeilijk lijkt. Orakels en waarzeggers zijn onsterfelijk geworden door confec-tievoorspellingen. Hij betast de kepie. Welke frases zal hij deze keer van stapel laten lopen? Maar opeens grijpt hem het Panoramagevoel.

'Ik zie een blonde man. Hij heet Willem. Hij is ziek, nee, hij is niet ziek. Hij is gebrekkig, dat ene been doet pijn... hij zit op de veranda vaneen groot huis...'

Weer hoort hij de stem van een ander spreken, maar het zijn de eigen stembanden, die trillen en het is zijn eigen mond, die de woorden vormt. Het is doodstil. Hoe lang? Duurt het uren? Of zijn het slechts enkele seconden? Dan ontlaadt de spanning zich in luide bijval.Achter de coulissen roept de toneelknecht zo luid, dat het in de zaal hoorbaar moet zijn:' Willem Houtman... De moeder van Willem Houtman.'

In de kleedkamer hoort hij, dat de zoon van het oude mensje inderdaad Willem heet, Willem Houtman. De jongen is door een ongeluk enigszins kreupel geworden. Jaren geleden is Willem vertrokken. Nooit heeft iemand iets van hem gehoord. Is hij dood? Leeft hij? Maar nu weet iedereen, dat hij nog in het land der levenden vertoeft, Madrilofsksy heeft hem immers gezien,paragnos-tisch gezien...

Madrilofsky's roem verbreidde zich over de grenzen. Een wetenschappelijk instituut in Londen deed hem naar Engeland overkomen. Ze onderzochten zijn kwaliteiten uiterst minutieus. Zij oordeelden: 'Madri-lofsky heeft werkelijk buitengewone supernormale gaven.' Zijn vonnis over het onderzoek was duidelijker: 'Ik heb nog nooit mensen zó gemakkelijk bedot.' Engelse kranten gingen over hem schrijven. Aan de overkant van de Noordzee groeide de schare der lichtgelovigen. Hij kreeg aanbiedingen van Engelse en Amerikaanse impresario's. Zijn kennissen vroegen:

'Waarom ga je er niet op in. Zo rooskleurig is de toestand in Nederland niet.'

In Nederland heerste werkloosheid... maar niet die gesel benauwde de mensen het meest. Er dreigde een nieuwe wereldoorlog. Wie in Europa slechts dacht aan het eigen behoud, vroeg een visum voor Amerika aan. Waarom zou Izak niet de grote plas oversteken? Hij kon immers in de hele wereld terecht.

Maar hij weigerde hardnekkig. Wél stuurde hij zijn moeder Vranja