gebied, die niet uitgaat van de bedreiging van de vrije wereld, is gedoemd om van deze bedreiging het slachtoffer te worden.
Het stellen van doeleinden voor de te voeren internationale politiek moet daarom uitgaan van een strenge ordening van wat voorrang heeft en van wat later mogelijk is.
Het betekent, dat bij alle maatregelen die men zou willen treffen op het economische, sociale en culturele front, moet worden overwogen dat de uitvoering daarvan staat en valt met het behoud van de vrijheid in de niet-Russische wereld.
Het behoud van deze vrijheid kan bij de huidige bewapening van de Sowjet-Unie en haar satellieten en de door het Sowjet-blok gevolgde politiek slechts worden verzekerd door een zo krachtige opvoering van de verdediging van de Westerse wereld, dat een zekerheid tegen overweldiging wordt verkregen."
Door de Russische dreiging leeft de wereld in zeer moeilijke omstandigheden.
Wij moeten reusachtige bedragen opbrengen om onze veiligheid te verzekeren.
Maar de grote veroveringen op maatschappelijk gebied zijn steeds onder de druk van dreigende gevaren tot stand gebracht.
De voortgang die de afgelopen jaren is gemaakt met de economische samenwerking in West-Europees en Atlantisch verband, de groei naar meer onderling begrip en nieuwe vormen van samenwerking in de Westerse wereld, zouden waarschijnlijk niet zijn verwezenlijkt zonder de dreiging van het Sowjet-imperialisme.
Het is dan ook op grond van deze overweging, dat het stellen van de normen van samenwerking, vergroeiing en eenheid in de wereldverhoudingen juist in deze periode van het grootste belang moet worden geacht.
De politiek van bewapening die het Westen door de Sowj et-politiek is opgedrongen, heeft een aantal sleutelstellingen in de opbouw van de wereld duidelijk belicht.
Op deze sleutelstellingen zal zich in het komende tijdperk de ordenende politiek moeten richten.
Het mag niet gebeuren, dat zodra de Russische dreiging zou komen weg te vallen, de anarchie opnieuw de overhand neemt.
Nu moet het gebouw worden opgetrokken waarbinnen straks een vreedzame ontwikkeling kan worden geleid.
Forse maatregelen.
Het Plan van de Partij van de Arbeid geeft dan een aantal maatregelen aan, die het stevige geraamte kunnen vormen voor dat „gebouw van vreedzame ontwikkeling".
Twee voorwaarden moeten dan worden vermeld. Namelijk:
ten eerste: een behoorlijke mate van economisch evenwicht;
ten tweede: een hoog peil van werkgelegenheid.
Deze twee voorwaarden zijn niet van elkaar te scheiden.
Tezamen zullen zij tot stand komen door „een zodanige ordening van voortbrenging, ruil en betaling, dat de economische ontwikkeling in evenwicht wordt gebracht".
De ervaring tussen de beide wereldoorlogen heeft geleerd, dat zonder een stelsel van internationale afspraken en regelingen nationale rege
85