Jacobus Fredericus de Brie

het tweede deel van dezen roman te vertellen.... John Masters was razend van woede, toen hij uit den mond van Jackie het verhaal van den moord vernam. Precies zooals wij gedacht hadden: de sentimenteele hond van een Europeaan was weer wakker geworden...."

״Dat is een directe beleediging", buldert Herr Gutsberg weer.

״Blijf kalm". De stem van Mr. Filene is snijdend scherp geworden. ״Neem een voorbeeld aan mon־ sieur Marcel en Mr. Lawrence.... U schijnt niet te weten, dat zaken nu eenmaal zaken zijn.... Alzoo, Jack Diamond — de arme kerel is nu dood, de concurrentie nekte 'm, enfin, hij was gelukkig niet de eenig bruikbare — Jackie overdonderde John Masters met dat verhaal van den moord. En deze begreep spoedig genoeg, dat het nu raad־ zaam was om zich zoo gauw mogelijk met de uitvinding uit de voeten te maken. De rest be־ grijpt u. Hij en Jackie zorgden voor de bloedplas op het bed. Koud kunstje! Jackie had hem verteld, dat hij in Zwijndrecht een papiertje met een of andere dwaasheid erop had achtergelaten.... Hetzelfde kunstje voerde John Masters nu uit,

maar nu schreef hij de letters____ Tja, mijne

heeren, de politie kan lang zoeken voor zij wat vindt. Die denken aan alles, behalve aan zooiets.. Wij in Amerika verstaan het handwerk nu een־

207