Jacobus Fredericus de Brie

natuurlijk---- Dacht ik wel____ Dacht ik wel;

zoo'n stomme hond als jij hoort natuurlijk geen

bliksem----Die denkt alleen maar aan zijn centen

en heeft geen idee, dat ze beneden bezig zijn de kip met gouden eieren te keelen.... te keelen,

meneer____de vent heeft gebloed als een rund....

En als je nou maar wist, waar ze het lijk heen gesleept hebben, maar dat weet je natuurlijk ook niet----welnee, stel je voor, dat meneer dat wist."

„Het lijk ook weg?"

„Zooals de geachte heer Jacobus Fredericus de Brie opmerkt. Hoor eens eventjes, knaapje.... ik kan op het oogenblik nog geen krimpnaadje in je alibi ontdekken, maar dat zegt niks hoor.... Jij blijft onder zware verdenking.... En de duvel hale je, als er straks een steekje aan je los

blijkt____Ben je wel eens met de politie in aan־

raking geweest?.... Nee? Enfin, is geen bezwaar. Eén keer moet de eerste maal wezen.... Voor־ loopig blijf jij hier! Je verlaat het huis niet, zonder mijn voorkennis of toestemming."

„Ik moet om half twaalf stempelen", bibbert de stem van Jacobus Fredericus.

„Dan stempel je vandaag maar niet!"

„Maar ik moet geld hebben!"

„En ik moet den moordenaar hebben.... en houdt nou eindelijk eens een beetje je brutale

113