door de intercom zeggen: bomdeuren open ... en de bombardier hoor je zeggen: een beetje naar bakboord, nog een beetje .. . bombs gone .. . BOMBS GONE ... dan kijk je omlaag, waar je nieuwe vlammetjes ziet verschijnen op het donker van de aarde beneden . . en dan denk je: welk vlammetje hebben wij nou aangestoken?"
Sidney zweeg. Het was doodstil in het kamertje.
De vrouw van Ben zei schor:
„Wil iemand nog een beetje aardappelpoffer?"
Tijdens de maaltijd had ik een stalen stormhelm opgemerkt die aan de wand hing. Een blauwe helm. „WARDEN" stond er in witte letters op geschilderd „U bent natuurlijk bij de Luchtbescherming," zei ik tegen Ben Shapiro om het gesprek op een ander onderwerp te brengen. Ten slotte konden we toch niet blijven zwijgen.
„Ik?" vroeg de bontwerker verbaasd, ״ik bij de Luchtbescherming. God behoede en beware me. Ik mag niet. .. hartkwaal.. ., tenminste dat geloof ik . . ., nee die helm is van Jankele."
Ben Shapiro vond dit blijkbaar een goede gelegenheid een beetje te gaan opscheppen met de daden van zijn kostganger. Het kan ook zijn, dat hij liever niet over die hartkwaal wilde spreken, als hij tenminste inderdaad zo'n kwaal had.
„Jankele is ,warden'," snoefde hij. „Als de sirenes gaan, zet hij zijn ijzeren petje op en trekt de wijk in. Uitkijken naar brandbommen en de mensen helpen, als er wat gebeurt. Puin weghalen. Mensen uitgraven en gewonden helpen verbinden. Ik heb hem gezegd: ,dat is
198