voor de volle honderd procent verplaatst in de gedachtengang dat David hun kind is een daar moet ik dankbaar voor zijn, want ik heb het niet anders gewild. Maar juist omdat David hun kind is vinden deze mensen dat zij hem op de verschrikkelijkste wijze tekort doen als zij hem niet dezelfde kans op hun zaligmakend geloof geven, die zij voor hun bloedeigen kinderen vanzelfsprekend vinden.'
'Als ik je zo hoor redeneren, vraag ik me af: waarom laatje David niet bij die ouders?' 'Omdat Isaac van Straten zijn rechten heeft.' 'Isaac van Straten is dood en met de dood vervallen alle rechten.' 'Wel voor de wet, maar niet voor mijn gevoel. Ik kan mei; veel moeite de houding van de pleegouders nog wel begrijpen, maar ik kan het niet goedkeuren. Mijn geloof, als ik een geloof heb, is maar een vaag gevoel. Zij geloven veel sterker dan ik in een leven na dit leven. Voor hen is Isaac dus even levend alsof hij op aarde is. Waarom aanvaarden ze dan niet dat Isaac het recht heeft om zijn kind te zien opgroeien in de geest die hij wil? Dat begrijp ik niet.'
Tobi haalt zijn schouders op. Je bent je roeping misgelopen, je had rabbijn moeten worden. Je zegt altijd datje niet Joods bent. Dit is een talmudistische redenering waar zij in de jesjiwah jaloers op zouden zijn. Veel te ingewikkeld, meid! Dat die pleegouders zo handelen, verbaast mij niets, maar dat de overheid strijk en zet dit ontvreemden van Joodse kinderen goedkeurt dat irriteert mij. Wat ik van een gewoon burger moet accepteren, weiger ik te aanvaarden van de overheid die nu eenmaal moet handelen volgens strikte normen. Je zegt, Riekie, dat hier twee levensbeschouwingen tegen elkaar botsen. Ik zeg dat hier heel wat anders in het geding is. Als het werkelijk om de hogere of lagere waardering van een levensbeschouwing gaat, worden wij, Joden, ook in Nederland, nee, juist in dit Christelijk Nederland, als burgers tweede klas behandeld.' 'Je spreekt wartaal.'
119