Toen zegt die barbier: 'U bent toch die agent van De Centrale ?' en hij zet me meteen het scheermes op mijn strot.
'Ja,' zeg ik.
'Nou,' zegt hij weer, 'ik ben de vertegenwoordiger van die maatschappij en u pikt me al mijn klanten af.'
En ondertussen liet hij dat mes maar op mijn keel rusten. Man, ik zegje, ik zweette bloed van narigheid. Hij deed natuurlijk niks, maar ik ben toch maar van barbier veranderd. En laat die andere barbier nou vertegenwoordiger zijn van een andere maatschappij... nou toen heb ik zo'n veiligheidsscheerapparaat gekocht en sinds die tijd scheer ik mezelf maar; dat lijkt me veiliger.
Je hebt natuurlijk in de concurrentie met de andere maatschappijen soms moeilijke dingen en ik zeg dat niet om op te scheppen hoor, maar ze hebben me ook wel eens willen wegkopen. Maar daar moet ik nou niets van hebben. Ik geloof, dat ik bij geen enkele andere maatschappij iets zou kunnen bereiken. Kijk, ik heb bij De Centrale het gevoel, dat ik voor mezelf werk, maar dan niet in de egoïstische zin van het woord, als je snapt wat ik bedoel. Alleen daarom en niet in de eerste plaats om het geld vind ik 't aardig werk, maar dat heb ik geloof ik al een paar maal gezegd.
Nou en toen hebben ze me op een goede dag gevraagd of ik in de inspectie wilde komen. Jawel, dat wilde ik wel. Ik heb natuurlijk ook wel eens verschil van mening met de directie gehad, bijvoorbeeld toen ik een van de Zuidhollandse eilanden onder handen wilde nemen. Ik geloof, dat we toen zoiets van zeven gulden incasso op dat hele eiland hadden. Ik zeg tegen de directie: 'Ik wou daar nou eens flink gaan aanpoten.'
'Blijf d'r af,' zegt meneer Simonsz tegen me, 'dat kost altijd meer, dan er uit gehaald kan worden.'
'Durft u er wat geld tegen aan gooien?' vraag ik.
'Nee,' zegt hij, 'ofje zou het zelf als voorschot moeten doen.'
'Goed,' zeg ik en laat ik je nou vertellen, dat dat zelfde eiland tegenwoordig zo goed is, dat we het agentschap in tweeën zullen moeten splitsen, het is er rijp voor. Ze moeten van die geboortebewijs-formu-
149