Tussen speurders en spionnen - Avonturen van Dirk Poldervaert

^^mmkwmmamtxmnwmmmmifmm^mHmmmmmfmmimBPmm

'Ik heb een geschikt mannetje in Rotterdam', zei Willem, 'daar moet ik persoonlijk heen. Voordat ik alles weet en hier terug kan zijn, gaat er minstens een week voorbij... enfin, de oorlog duurt nog wel even.' 'Dat dacht ik ook wel, maar de bevrijding komt... Willem, je had Churchill in het Lagerhuis moeten horen.'

Dirk vertelde van de zitting, die hij had bijgewoond. Hij gaf ook de kijk weer, die de mensen in Londen op het verloop van de oorlog hadden. Engeland een belegerd fort, dat zich gereed maakt voor de beslissende uitval. En intussen moest de geest van verzet in de onderdrukte landen worden aangewakkerd, opdat de belegerden bij hun uitval steun en sympathie zouden ontmoeten.

'Wat dat betreft', zei Willem, 'zit de zaak hier wel goed. In Nederland stijgt de ontevredenheid met de dag. Man, als je gezien had hoe de mensen op Koninginnedag openlijk demonstreerden. Overal zag je Oranje. Er waren verwoede N.S.B.-ers, die probeerden de strikjes van de mensen af te grissen. Maar we hadden achter elk strikje een vüjmscherp scheermesje verborgen. Je had ze moeten horen brullen. En bij de verjaardag van Prins Bernhard, iedereen een witte anjer hoor. Elke gelegenheid wordt aangegrepen om voor Oranje op te komen. Oranje is het symbool van de vrijheid en van de democratie. Trouwens... dat is ook een van de redenen dat ik naar Amsterdam ben gekomen, behalve dan natuurlijk om jou te ontmoeten. Er broeit hier iets. Wat weet ik niet precies, maar ik ben getipt, dat ik de eerste paar weken in de buurt moet blijven. Daarom wil ik zo gauw mogelijk uit Rotterdam terug zijn.' 'Wat zou er kunnen gebeuren?' vroeg Dirk.

'Van alles... er zijn een paar geheime groepen aan het werk. Prima jongens. Die bereiden iets groots voor. Meer weet ik ook niet. Wat ik zeggen wou, zou de baas van de tent hier, die Geldrop, het goed vinden, dat ik hier een paar weken blijf slapen?' 'Ik denk het wel', zei Dirk, 'maar ik moet het hem natuurlijk wel vragen. 't Zou wel plezierig zijn als het kon, want we hebben nog zo'n massa te bepraten. Hier is het adres van Janus Droesem...' De volgende ochtend, toen het licht begon te worden, nam Willem afscheid.

'Tot de volgende week... en denk er om, het signaal wordt veranderd. Ik klop drie keer, elke keer met een korte tussenpoos.' Geldrop kwam op de gewone tijd op kantoor. Hij had er niet het minste bezwaar tegen, dat Willem een paar weken in de garage zou slapen.

'Hoe is de toestand in de stad?' vroeg Dirk.

'Onrustig', zei Geldrop, 'je kunt niet precies zeggen wat het is, maar

176