Tussen speurders en spionnen - Avonturen van Dirk Poldervaert

leven vóór de oorlog als onaantastbaar was beschouwd. De hokjes en schotjes, die het volk nodeloos verdeelden, moesten worden afgebroken. Als Nederland eenmaal zou zijn bevrijd (en niemand twijfelde er aan of dit zou eenmaal gebeuren, al kon het nog lang duren voordat het zo ver zou zijn) zou het leven vernieuwd moeten worden. Een nieuwe nationale eenheid, een gezindheid tot samenwerking tussen de verschillende groepen der bevolking, moesten de grondslag vormen waarop een nieuw, een beter vaderland zou worden opgebouwd. Zo luidden de berichten, die de Engelandvaarders meebrachten. Dank zij informaties en ook dank zij andere bronnen van inlichtingen was men in Londen in algemene zin vrij goed op de hoogte van de toestanden en de gebeurtenissen in het bezette vaderland, Maar aan de andere kant was het contact van Londen uit naar Nederland, onvoldoende. Dat merkte Dirk elke keer als hij met de Kreeft over deze dingen sprak. Gerard van Reuven vertelde, dat de inlichtingen uit Nederland door hem en andere Nederlandse journalisten in de grote zaal van het Ministerie van Voorlichting, vlijtig aan de persmensen uit alle mogelijke landen werden doorgegeven. Zij droegen er toe bij, dat de reputatie van Nederland in de vrije wereld steeg. Maar, zo zei ook Gerard, nog mooier zou het zijn als van Londen uit de gang van zaken in Nederland enigermate zou kunnen worden beïnvloed. Dat zou de oorlogsvoering ten goede komen.

142