Twaalf burgemeesters, 500 jaar Amsterdam (met Fred. Thomas)

Dr. WILLEM DE VLUGT 321

houden heeft met de ontwikkeling van het luchtverkeer, maar ook dat het beheer en de outillage van Schiphol op dusdanig peil staan, dat zij op eigen wieken drijven kunnen. Ook dat Amsterdam voor het behoud en de verdere ontplooiing van zijn vlieghaven alles over heeft. Toen deskundigen in gebreke gebleven waren de gemeente te waarschuwen, dat volgens de wet militaire luchtafweer zich niet binnen een straal van 30 km. nabij een burgerluchtvaarthaven bevinden mag, heeft Amsterdam dit zelf geconstateerd en direct afgezien van haar pogen om een regiment luchtdoelartillerie in de hoofdstad in garnizoen te krijgen, niettegenstaande zij eerst den wensch te kennen gegeven had zulk een regiment te willen herbergen — ten

gunste van de luchthaven werd hier een belangrijk offer gebracht.

*

,,Groei der waardering" schreven we als opschrift boven het hoofdstuk in dit boek over Burgemeester De Vlugt. Ook: ,,Groei naar nieuwe tijden". Amsterdam werd groter en groter. En hoe lang nog zich dit proces zal voortzetten ? Waarheen het groeien zal ? Niemand kan het zeggen.

Moeilijke jaren waren het, waarbij Burgemeester De Vlugt echter zijn vollen persoon heeft ingezet. Moeilijk in politiek opzicht waren zij vooral.

Er is een tijd geweest, dat een der vrouwelijke Raadsleden met een etenspannetje de Raadzaal binnentrad en een interpellatie aanvroeg over het ,,slechte eten", dat haars inziens den werklozen verstrekt werd; dat middag en avond de openbare tribune van de Raadzaal moest worden ontruimd, aangezien ,,meevergaderen" of protesteren door het publiek door de Gemeentewet nu eenmaal niet wordt toegestaan. Dit zijn sombere bladzijden uit Amsterdams geschiedenis, even triest als die, waarop de ongeregeldheden in den Jordaan beschreven staan. Men heeft Amsterdam dikwijls verweten een ,,broeinest" van

Twaalf Burgemeesters 21