Twaalf burgemeesters, 500 jaar Amsterdam (met Fred. Thomas)

188 PIETER CORNELIS HASSELAER

goed zou het hun niet ontbreken, zij konden krijgen wat zij begeerden, vooral nu de jongste een bij haar rijkdom passend echtgenoot mocht vinden, lid van een Amsterdamse regentenfamilie met adellijken titel!

Op ondubbelzinnige wijze gaf de Landvoogd blijk hoe hij zich verheugde over dit huwelijk van zijn dochter. Niets was goed genoeg om de bruiloft van Jonkvrouwe Geertruida, zoals Grietje van dien dag af werd genoemd, tot een schitterend feest te maken, zonder weerga in de geschiedenis van het Indisch regentendom. Op den Zondag van het eerste gebod zaten bruid en bruidegom ,,in staatsie" onder de bruidskroon in het fraai betimmerd voorvertrek van de Academie de Marine, op Kali Besar West en namen, met bruidsjoffers en ouders van de bruid, de gelukwensen van familie en vrienden in ontvangst. Volgens oud-vaderlands gebruik werd deze dag besloten met een groots Commissarismaal, waar het aan heildronken en schone verzen niet ontbrak. Tijdens de bruidsdagen onthaalde men vrienden en kennissen in hun huizen op bruidstranen en bruidssuikers, die feestelijk werden rondgebracht. De woning van de bruid versierden haar vriendinnen met zelfgevlochten maagdepalm, waarin het gouddraad blonk. Op den ochtend van den groten dag kroonde men de bruid met haar ,,maagdelijcke kroon" van rosmarijn en lovergoud op het zorgvuldig hooggekapte haar. In zijn eigen staatsiekaros, door zes paarden getrokken, liet de Landvoogd het bruidspaar ter kerke rijden. Lieftallige jonkers en joffers strooiden bloemen langs den weg. Hellebaardiers en dragonders vormden het ere-geleide. En in de kerk werd aan den bruidegom de hoge eer bewezen van plaats te mogen nemen in de bank der Regering. Grootser nog was de bruiloftsstoet van de kerk naar ,,'t Kasteel", de ouderlijke woning van de bruid. Eerebogen had men opgericht, met lampions versierd. Vol Oosterse uitbundigheid, bij ketelmuziek en het knallen van voetzoekers, met grote Chinese