De ouder wordende Sluyser moest het nog beleven dat hij in zijn laatste jaren vervreemdde van de socialistische instituten waarvoor hij zich een leven lang de benen uit het lijf heeft gerend. Het liet hem begrijpelijkerwijze niet onberoerd. Vroeger belde hij je nog wel eens op met 'de tip van je leven', wat meestal neerkwam op een geheimzinnige mededeling over Jacques Gans' aanstaande vertrek van De Telegraaf naar het Algemeen Handelsblad of Luns' geheime lidmaatschap van de nsb. Nu hoorde of zag je hem niet of nauwelijks meer. De laatste keer dat ik Sluyser ontmoette was eind oktober 1971, op een partijraad van Ds'70. Fractieleider Jan Berger stond op het spreekgestoelte en hij sprak, uiteraard, over het expansieve karakter van het communisme. Meijer Sluyser zat op de eerste rij: vermagerd, de linkerarm steunend op een stok, de rechterhand achter de oorschelp en het laatste nummer van Accent stekend uit een der zijzakken van zijn colbert.
Dat was Meijer Sluyser, in de avond van zijn leven. Er zijn er wel kwaaiere gegaan.
M. van Amerongen
224