Voordat hij het vergat (bloemlezing)

van Marx, de loonwet van Lasalle, de werktijden van de werksters op het stadhuis en de drukfouten in de loterij-lijst van Het Volk. En de bewoners van de Buurt, getraind door eeuwenoude talmoedische redeneerkunde, namen deel aan de debatten met de hartstocht van een bevolkingsgroep die enige tientallen jaren gedwongen onmondigheid had in te halen.

'Zij sprongen te water om de brede stroom der staatkunde over te steken, zonder dat ■zij wisten welk land zij op de andere oever zouden aantreffen. Maar juist die onzekerheid van het politieke waagstuk is het voorrecht van de vrije burger in de verdraagzame staat. Met hun overrompelende geestdrift stonden zij op het toneel van de politieke strijd. Joden? Nederlanders! Nederlanders met grondwettelijke rechten, Nederlanders met plichten. ^,Zij lieten zich gelden. Wanneer berichten uit het onbegrijpelijk verre Oost-Europa gruwelijke vervolgingen meldden, protesteerden de Joden in Nederland luidkeels, en ze fluisterden geruststellend: 'Dat kan hier niet gebeuren, Gode zij dank.'' Maar het gebeurde toch. Eén seconde lang hadden zij de waarheid vergeten, die nooit uit hun geheugen mocht worden gewist.'

Toen het gevreesde tóch geschiedde wist Sluyser met zijn levenslange boezemvriend Lou de Jong, op de treeplank van een volgepakte auto, op tijd de haven van IJmuiden te bereiken, vanwaar zij de wijk namen naar Engeland. Zij kwamen terecht bij Radio Oranje. Sluyser schreef onder andere teksten voor het radiocabaret 'De Watergeus'.

'Zouden de katholieken een naam als De Watergeus niet als kwetsend ervaren?' vroeg minister-president Gerbrandy ongerust.

'Excellentie,' antwoordde Sluyser, 'dan maken we er gewoon De Wijwatergeus van.'

216