Voordat hij het vergat (bloemlezing)

Daar is het Jonas Daniël Meyerplein met de Grote Sjoel en de Nije Sjoel en de Obbene Sjoel, synagoges, die nu tot wrakken zijn vervallen. De kinderen van de buurt vertelden elkander de sage van de lepe Jonas Daniël Meyer, die slimmer was dan alle andere mensen bij elkaar. De ingang van de grote Synagoge mocht niet te dicht bij de rooilijn komen. Waarom niet? Daarom niet. Weet ik véél! Maar het terrein was net groot genoeg voor een sjoel, te klein evenwel om er eerst een binnenplaats te maken en daarna een bedehuis op te zetten. Sjat wat, zei Jonas Daniël. Dan maak ik aan de pleinkant niet de ingang, maar de uitgang. En daarom gaan de deuren van de hoofdingang naar buiten open.

Als de Sabbath gevierd werd zaten de jongens aan de voeten van de voorganger te wachten, totdat de beker met zoete rozijnenwijn rondging. Door de week speelden ze voor de Synagoge ontelbare partijtjes goalschieten, die stuk voor stuk belangrijker waren dan de belangrijkste interland-wedstrijd.

Op de hoek van het Markenplein en de Joden Breestraat stond destijds een kroeg. Met grote letters hadden ze op de ruiten geschilderd:

tapperij en slijterij

per maat en per glas

Nooit zal worden opgehelderd welke dringende redenen de stichter van dat etablissement hebben bewogen zijn dranknering in het hartje van de Joodse buurt 'De Bisschop' te noemen. De bisschoppelijke herberg was een naargeestig hol. De kelder onder de kroeg was voor mij geenszins onbekend terrein.

Er woonde een vriendje van me, met zijn vader, moeder

203