Voordat hij het vergat (bloemlezing)

ten nauwste betrokken waren.

In die dagen reden de mensen nog voor hun plezier in de tram. Zeiden vader en moeder:

'Volgende week ben je jarig. Wat wil je hebben?'

'Ik wil met de tram.'

'Goed, we gaan met de tram. Dat is dan je cadeautje.'

'Met de open tram?'

'Als het mooi weer is, gaan we met de open tram.'

'Met lijn drie?'

'Hoor me zo'n kind eens aan. Die wil met lijn drie. Je denkt zeker, dat we de hele dag de tijd hebben.'

Lijn drie was de langste lijn van de stad. Van iemand met een fors postuur zei men:

'Daar gaat lijn drie met de bijwagen.'

Alle open trams stonden in een kluitje bij elkaar in de remise. Als ze 's zomers in de duizelingwekkende vaart over de rails snelden, was het ijzingwekkend te zien hoe de conducteurs als slingerapen buiten-om klauterden om de ritprijs van een stuiver te innen.

Tegenover de ingang van Artis is nu een garage, die de mensen uit de buurt trouw 'Plancius' bleven noemen. In Plancius, waar ze vergaderingen hielden met wel duizend bezoekers, moet nog vroeger een synagoge gevestigd zijn geweest. Boven de deur prijkt het Schild van David. In de Franse Laan staat nog steeds het gebouw van de andb. Alleen de bond zelf is aan verval van krachten overleden. De mechanische dop, waar de slijpers veertig jaar geleden om lachten, is intussen ouderwets geworden. Diamantslij-pen is nu een kwestie van machientjes. Mekaniekjes weten beter waar de vier en zestig vlakken van het steentje moeten liggen dan vroeger jaren de knapste en vlugste slijper. Het Portugeese Gasthuis aan de overkant is nu Joodse Invalide. De Jee-Ie op het Weesperplein is nu gasthuis. Alles

!95