Voordat hij het vergat (bloemlezing)

stelling met intense spanning voortdurend gericht op de vraag of die papieren geld waard zijn, en nu hebben we slechts aandacht voor de dief en of de politie erin zal slagen hem te pakken, dat is het.

Als we uit het raam naar beneden kijken, zien we Jonas Slap, die een laddertje tegen de gevel van het huis heeft gezet en onder gejuich en boe-boe-geroep van de menigte de schilden omlaag haalt met 'Gefeliciteerd' en 'Hulde aan de erfgenamen'.

Zegt grootmoeder: 'Het valt me nog mee dat hij nu geen borden gaat ophangen met "Leve de dief", want geloof maar dat ze ons de diefstal even hard gunnen als ze ons de erfenis hebben benijd.'

Het klinkt wel hard en bitter, maar grootmoeder kent de mensen. De eerste die haar sombere kijk op het mensdom door zijn eigen daden rechtvaardigt, is Jonas Slap. Hij valt ons eerlijk gezegd een beetje tegen. Telkens als we zijn scheersalon voorbijgaan, beginnen alle mannen die binnen zitten, luid te lachen, en omdat die salon in het benedenhuis is en wij boven wonen worden we dus vele malen per dag in de maling genomen.

Zegt grootmoeder: 'Wat wil je? Zo zijn de mensen nu eenmaal. Eerst versieren ze je huis met gouden letters. Als er niks te halen is, gooien ze je in de goot en spuwen je in 't gezicht.'

Juffrouw Van Bever daarentegen weet haar gevoelens uitstekend te verbergen. Dat moet ze wel. Sinds de dief haar brandkast van binnen heeft bekeken, is ze te bang om ook maar een seconde alleen in haar eigen woning te zijn. Ze hokt bij ons.

Jokof komt zijn moeder opzoeken. Hij weet al van de diefstal. Hoe? Van de rechercheurs, die bij hem zijn komen vragen naar Henri du Pont en wat die voor de kost doet

177