Voordat hij het vergat (bloemlezing)

bewaren, dan is het: zwijg het voort.

Grootmoeder Griet vraagt tenslotte: 'Waar zullen we het trommeltje verstoppen?'

Niemand durft er rond voor uitkomen, maar iedereen denkt aan de brandkast van juffrouw Van Bever. Ik moet de buurvrouw gaan vragen of ze even boven wil komen. Moeder zegt het niet eens zo luid, maar juffrouw Van Bever roept meteen van beneden dat ik niet hoef te komen, omdat ze al onderweg is. Als ze even later bij ons in de kamer staat, hoeft niemand haar iets te vertellen, want ze weet alles al, alles! Zo gehorig is haar en onze woning.

Maar erger is dat de hele steeg ook alles weet en als moeder stomverbaasd aan juffrouw Van Bever vraagt waar de mensen toch die kennis vandaan hebben, de papieren zijn immers nog geen vierentwintig uur bij ons in huis, kijkt de buurvrouw doodonnozel.

'Ik ben de zeg-vrouw en bent u daar nou kwaad om juffrouw Beem, gunst mens, hoe kan ik weten, dat zoiets geheim moet blijven?'

'Hoe U dat kunt weten, hoe U dat kunt weten, nou wordt het helemaal gekkenspul.'

Het is al bar en boos dat juffrouw Van Bever in haar huiskamer kan horen wat bij ons een verdieping hoger in de keuken gebeurt, maar waar haalt ze de brutaliteit vandaan, de chutzpah, om onze huishouding op straat te gooien?

Dat zal juffrouw Van Bever nou eens haarfijn aan moeder gaan uitleggen. Om maar meteen met de conclusie te beginnen, het is allemaal de schuld van moeder zelf. Als je juffrouw Van Bever hoort praten, kun je haar nog niet eens zo gemakkelijk ongelijk geven ook. Het komt hierop neer dat ze woord voor woord heeft verstaan van het gesprek gisteravond tussen neef Simon, oom Max en ons gezin, dwars door de zoldering heen. Maar waarom moet

¹5¹