Voordat hij het vergat (bloemlezing)

niets mag weigeren van het voedsel, dat ze graag wil eten. Dat kan haar hinderen; zoiets kan op het kind slaan. Die werkloze man wist dat ook en daarom was hij juist zo radeloos. Want hij wilde zijn vrouw toch zo graag op gebraden gans tracteren en hij bezat geen rode duit. Enfin, die man is de straat opgelopen, totdat hij voor de kelder van de poelier stond. Daar hingen de gevilde ganzen aan lange stokken, naast elkander, wel twintig. Met verlangende blikken keek de man er naar. En in het korte ogenblik, dat de poelier zich even omdraaide, greep de man zo'n gans, gaf er een ruk aan, en trok het beest van de lat af! Stopte het onder zijn jas en rende naar huis.

Zei hij tegen zijn vrouw:

'Hier heb je je gans.'

Maar toen begonnen de rampen pas goed. Want de vrouw wilde beslist weten hoe haar man aan een gans had kunnen komen. Geld had hij niet. Had hij het beest misschien gestolen? Ze wond zich ontzettend op. Iedereen weet, dat opwinding een vrouw, die hoog in de maanden is, kan hinderen. Ook dat kan op het kind slaan. Als de politie zou komen om hem te halen, wat moest ze dan doen? Alleen en onverzorgd zou ze achterblijven en het kind zou een vader krijgen, die in de gevangenis zat, het kind van een dief. Zo jammerde die vrouw.

Zei die man teneinde raad:

'Nou, als je het dan beslist wilt weten... ik heb die gans getrokken.' En de vrouw dacht, dat hij het beest bij een verloting had getrokken, en ze had er natuurlijk geen idee van, dat hij bedoelde: van de stok getrokken!

Erg leuk liedje was het, een tikje zwaarmoedig ondanks de pret. Het verhaaltje zelf is stok-oud, geloof ik. Maar meneer Maandag had er een bijzondere wending aan gegeven. Want, zo zong hij verder, in dat gezin van die doodarme mensen hadden ze nog nooit kip of gans gegeten.

135