Voordat hij het vergat (bloemlezing)

Komt een mannetje op zaterdagmiddag véél te laat thuis. De gestoofde vis staat al uren op de kachel te sudderen. Iedereen is ongerust. Waar blijft vader?

Hoort moeder hem beneden aan de trap. De ongerustheid en de bevrijding van de angst geven haar woorden ongewone kracht en volgorde. Roept ze vertwijfeld: 'Waar ben je zo lang gebleven gezeten gewezen?' Roept vader, bewogen door zoveel originele rhetorica, met dezelfde spanning terug:

'Nou, maak maar niet zo'n drukte. Ik ben de Jujubes-boten weg wezen zien gaan staan kijken.'

Het vaste raakpunt van hun spot zijn de boodschappen-lopers en de leerjongens. De lopers, vaak niet geheel valide mannen, zijn in dienst van het personeel. Ze krijgen van elke slijper en elke versteller een vaste wekelijkse beloning. Als tegenprestatie sjouwt zo'n loper de hele week, dag-in, dag-uit langs winkeltjes in de buurt. Hij doet boodschapjes. Hij koopt wat zijn werkgevers menen nodig te hebben.

'Jonas, mijn vrouw heeft gevraagd of ik zes zakdoeken voor haar meeneem. Als je straks de straat op gaat, koop ze even voor me in "De Zon".'

'Jonas, help me morgen herinneren, dat overmorgen mijn bruiloft jarig is. Als ik het vergeet, heb ik de hele week geen leven bij mijn Naatje.'

'Jonas, als je straks wat bij de thee gaat halen, ik moet geen boterbolussen meer. Ik heb ze tégen gegeten. Geef mij maar voor de verandering een gewoon taartje.'

De loper noteert alle bestellingen in zijn hoofd. Hij vergeet nooit iets. Maar hij heeft altijd haast. Als hij op een keer struikelt en van de trap rolt, zeggen de slijpers:

'De koningin komt zeker vandaag, de loper ligt op de stoep.'

Minder gemakkelijk dan de lopers zijn de leerjongens. Die

108