De fakir van de Prinsengracht

zeg u: bij God ik doe het! Toen is rpijn oudste dochter naar de dokter gegaan en die heeft haar een verklaring gegeven, dat ik zenuwziek ben en dat hij nergens voor kan instaan als ik iets van een N.S.B.-se te ruiken krijg! Nou hen ik zenuwziek nebbisj! Kijk hem lachen! Je kan mij betalen, vader, weet je dat? Zit ik een rede tegen hem af te steken en hij wordt ervoor betaald! Geregeld de mesjoggene wereld! Kijk es even hoe het mij zal gaan daarginds. Mijn dochters kennen d’r talen, maar ik sjmoes geen woord Engels, as je dat maar weet!

—■ Kij zult keen zorg hebben. Kij zijt flink.

—    Maak je over mij maar geen zorg, mannetje! Ik red me wel! Ik kan altijd in de huishouding en de potten en de pannen sjmoezen ook geen Engels en die verstaan me best.

—    Ik zei: keen zorg!

—    Nee, allicht niet! Dan zijn we het eens met mekaar! En de meisjes?

—    Zij zullen vinden werk daar in overvloed.

—    Dacht ik ook! Ze hebben goeie scholen gehad. Daar heeft mijn man wel voor gezorgd. Nebbisj, hij was zelf zo graag naar Amerika gegaan. Toch zal hij blij zijn, dat het met ons zover is. Ik kan me haast niet meer zien hier, maar als het daarginds niet gaat, ik bedoel met mij, nou dan kom ik terug! Mijn broodje kan ik altijd verdienen. Ik kan koken en bakken en brajen en je kan bij me komen eten, versta je wel?

—■ Ik versta en ik zal kom zeer graag!

Ze lachte.

—    Jij bent me d’r eentje, jij. Jij verniggelt ze ook maar, hè?

—    Ik niet weet wat kij bedoelt.

—    Nee, dat zal wel! Maak je maar geen zorg! Ik ben toch blij met je. Zal je ja gezegd hebben wat je dacht, maar ik wou het graag horen. Hoe bestaat het? De N.S.B. komt weer in mijn huis en zij krijgt zelfs